Gewassen door een varkentje
Vol zelfvertrouwen na overwinningen tegen op papier veel sterkere tegenstanders reden de stoere jongens van SOS-team 2 naar Wageningen. Voor het eerst traden wij aan tegen een team met een gemiddeld lagere rating dan de onze. Onder het motto “dat varkentje zullen wij wel even wassen” begonnen wij opgewekt aan de wedstrijd. Helaas bleek het tegendeel het geval… Is het de schuld van Robin van Persie? Is er sprake van een falend aankoopbeleid? Deugt de jeugdopleiding niet? Moet het bestuur aftreden? Wij weten het niet, maar feit is dat wij met 3 ½ – 2 ½ smeer kregen. Hieronder het droevig relaas van onze nederlaag.
Bord 6
Jan meldde zich al uitgeput bij de Uitwijk, nadat hij de hele dag had lopen sjouwen en klussen in het nieuwe huis van zijn dochter. Dat is natuurlijk onvergeeflijk gedrag voor een professional die van de penningmeester een salaris ontvangt waar zelfs Ronaldo van zou blozen! Oververmoeid verviel hij in een oude fout, verwisselde de zetvolgorde en ging kansloos ten onder.
Bord 5
In zijn partij kwam Martijn na de opening iets minder te staan, maar zijn tegenstander overschatte zijn voordeel en bracht een foutief loperoffer, waarna Martijn zelf licht in het voordeel kwam te staan. Vervolgens was het aan Martijn om zijn kansen te overschatten met een tot mislukken gedoemde koningsaanval. Tot het uiterste pogend zijn aanval levend te houden maakte hij een fatale blunder. Toen hij zag dat schaakmat niet meer voorkomen kon worden gaf hij gedesillusioneerd op. Een saaie remiseschuiver zal Martijn vermoedelijk nooit worden.
Bord 4
Het liep niet lekker bij Lútsen, zo luidde het eufemistisch commentaar van hemzelf. Hij verloor al op de achtste zet zijn e-pion en dat zonder enige compensatie. De druk van zijn tegenstander hield aan en later ging hem nog een pion verloren. Hij spartelde tegen tot zet 52 maar moest toen toch in de nederlaag berusten. Zoals Jan Hein Donner ooit deed tegenover Jan Timman bevelen ook wij Lútsen de strenge tucht aan: dagelijks 10 uur openingstheorie tot de volgende wedstrijd!
Bord 3
Gelukkig was het niet overal kommer en kwel. Rob speelde met wit een solide partij waarin hij na een kleine onnauwkeurigheid van zijn tegenstander in de opening een licht positioneel voordeel kreeg. Zonder zijn tegenstander (die toch volgens onze virtuele vriend Stockfish met een nauwkeurigheid van 93% speelde) enige kans op tegenspel te geven bouwde hij dit voordeel met grote druk op de damevleugel steeds verder uit. Ten slotte was de bewegingsvrijheid van zwart beperkt als ware hij in de greep van een boa constrictor. Desondanks speelde zijn jonge tegenstander door tot aan diens bittere eind op zet 65. Zie partij.
Bord 2
Gerrit had vooraf al aangekondigd dat hij er een korte pot van zou maken, want hij wilde niet zo laat thuiskomen als vorige keer toen het 1 uur ’s nachts was geworden. En zo geschiedde het. Hij voorkwam ieder spektakel op het bord en ruilde alles af wat hij kon om daarmee zijn reputatie als remisekoning van de club te bevestigen. In een bloedeloze eindpositie accepteerde zijn tegenstander zijn remise aanbod en konden ze aan de koffie (zonder koekjes). De partij vindt u hieronder. Naspelen wordt met name aanbevolen als remedie aan personen met slaapproblemen.
Bord 1
Marinus (wit) en zijn tegenstander speelden een scherpe partij en tot aan zet 22 vrijwel foutloos. 20. Lh3 door zwart was echter een blunder. Waarschijnlijk gokte zwart op het trucje dat hij met e6 het witte paard op d5 kon verjagen om vervolgens met zijn dame mat te zetten op g2. Na 21. exd6 gaat dat echter niet meer op omdat het paard, gedekt door pion d6, schaak kan geven op e7: er is hier sprake van de befaamde verraderlijke tussenzet. Waarschijnlijk confuus door deze vergissing maakte zwart met 25.Le6 een nog grotere blunder die leidde tot het zogeheten familieschaakje waarna de zege onmiddellijk toeviel aan onze Marinus. Goed gedaan Marinus! Zie partij.
Maar ja… verloren hadden we wel. Ongerust reden we terug naar Zutphen in de vrees dat we bij de Uitwijk zouden worden opgewacht door ontevreden boze supporters. Gelukkig konden we in het duister van de nacht ongezien terugsluipen naar onze huisjes. Daar likken wij nu onze wonden. Maar wij komen terug. Sterker dan ooit tevoren!
Rob Teunisse
