IJspret zonder ijs en pret in Lonneker
Een mooie fietstocht met ommetje vanuit Oldenzaal laat mooie zonovergoten landschappen en droge twentse humor zien. Als ik om half 8 bij de locatie ben, dan is daar de jeugd nog actief en niemand lijkt te weten van enige match. Maar al gauw druppelen er teamleden binnen en later ook onze reizigers.
Na de fraaie overwinning op Zevenaar in de vorige ronde heeft teamcaptain Klaas Hagendijk voor het sterke team van Lonneker een tactisch masterplan: hij zet in op een maximale score met wit en offert daarbij zichzelf en de dappere invallers Marinus Hartman, Jacques Ferfers en Martijn Kasza, door die allen zwart te geven aan de even borden. Een geniaal concept, maar zal het ook zo uitpakken? Gert-Jan Ludden, onze bijna meesterlijke kopman gelooft helemaal niet in tactische opstellingen, zo vertelt hij na aankomst in de voor mij als schaatser en wintergek zeer aansprekende speelzaal: in de kantine van de vermaarde Lonneker ijsclub. Zo gaan we eensgezind de hevige strijd aan. Bij de eerste zetten hoor ik een Lonneker speler uit hun interne verklaren: “Zutphen, waar ligt dat eigenlijk?” Een behoorlijk gelach vult de wat holle ruimte omdat de absurditeit van de vraag uit een begrip, dat precies 1.34% van alle inwoners van ons land enigszins kan duiden evident is. 78.6 % houdt het op een verbuiging van een meisjesnaam zoals in: “Lonneker’s avontuur in de Twentse paardenstal”, een weinig verheffende streekroman, of iets ergers…
Maar nu het schaken zelf in omgekeerde volgorde van de borden: de opstelling van de tafels past goed bij het plan van Klaas, er zijn 4 viertallen te zien; zie ook de illustraties! Daarover nog wat bijzonderheden: voorafgaand aan het bezoek aan Lonneker heb ik me vermaakt met het lezen en bekijken van de levendige verslagen op hun site van de tegenstander van Jacques. Ze hebben bij Lonneker ook een bekwame cartoonist in huis en tot mijn grote vreugde bleek deze bereid geheel gratis voor 1x bij te willen dragen aan dit verslagje. Hij is ook bliksemsnel, zodat we nu al van de even verbluffende als verbijsterende kunst kunnen genieten!
Aan bord 8 zet Martijn het Frans voor aan zijn Duitse opponent en de geschiedenis wijst uit dat die combi niet altijd goed heeft gepakt. Zo ook nu: er gebeuren vanaf zet 7 vreselijke dingen en als wit de zwarte koning naar f7 dwingt is het met een ellendig Lonneker paard-vorkje op zet 11 over en uit: stukverlies en een rampstelling.
Ik zit vandaag aan bord 7 en moet met wit dus winnen van mijn baas, maar dat gaat niet meevallen. Mijn sympathieke tegenstander die me nog herkent van 2x deelname aan het aan te raden Lonneker zomerschaak, zet namelijk een onvervalste Leeuw op het bord. Die opening speel ik zelf ook graag, ook om mijn rector van mijn middelbare school in de jaren ‘70 te eren: Leo Jansen, naamgever van deze opening, die hij toen steevast “Mijn systeem” noemde. Ik denk een aardig anti-leeuwplan te hebben en tot zet 18 gaat het minimaal gelijk op, al komt hij wel met de gevreesde leeuwenklauw: h6 en g5.
Dan eens kijken bij de borden 6 (Jacques) en 5 (Joris) : (Deze coryfeeën zijn net als Gert-Jan en uw schrijver niet in beeld, de cartoonist kreeg geen grip op hun markante trekken: het blijft mensenwerk, tenslotte…) Jacques speelt een gesloten Siciliaan heel degelijk en hij staat volmaakt gelijk. En Joris zit met wit in een Pirc en staat naar mijn idee prima; de stelling is wel moeilijk voor beide spelers, dat hoort een beetje bij deze opening. Aan bord 5 pakt Nathan een Siciliaanse opening aan met een snel Lb4 en een verlaat d4. Hij heeft meer grip op het spel dan zijn nog zoekende opponent. En Marinus kan op het voor hem hoge bord 4 laten zien dat hij dit niveau aan kan en dat blijkt ook uit de Caro-Kann met Franse trekken. Ik denk zelfs dat hij door druk op een zwakke pion van wit wellicht beter staat.
Nathan neemt zijn openingsvoorbereiding nog eens door en zit al bij zet 12 in zijn hoofd en Marinus gooit het meer op een magische elixer met een geheimzinnige, maar denkkracht stimulerende samenstelling. Mag dat wel? Dan zijn we aan de topborden, waar Klaas in een hem bekende opening zit: het Italiaans 2 paardenspel . Wel mist hij al wat ruimte en komen er witte centrumpionnen opzetten. Dat kost veel tijd op zijn klok. Wat er bij Gert-Jan is gebeurd in de opening is mij een raadsel (Gert-Jan meldt me dat hij ook al snel aan het improviseren is geslagen). Er staat een bizar ogende zwarte 3-dubbelpion op de c-lijn en wit heeft mooi spel aan de Koningsvleugel, waar een witte pion op f6 het hele spel daar in zijn greep houdt. Ik denk dat Gert-Jan beter staat als hij tot 0-0-0 kan komen. En dat gebeurt even later.
Nadat Martijn zijn koning heeft moeten omleggen, duurt het lang voor er meer tekening in de strijd komt. Jaqcues sneuvelt door stukverlies na een witte actie op de f-lijn en hij speelt nog trouw door, terwijl zijn tegenstander mij aankijkt met ogen van: wanneer geeft hij nou eens op? Maar dat besluit blijkt later onvermijdelijk en het staat 2-0. Nathan weet zijn partij wel te winnen: hij komt met een vernietigende koningsaanval met zijn loperpaar en met een actieve dame en pionnen: het leidt tot een fraaie overwinning. Dat lukt niet bij Marinus: ergens is hij de controle kwijtgeraakt en zijn voordeel is weggekwijnd als een ijsvloer bij +8 graden. Nu is het 3-1 en staat het water ons tot de lippen. Het is Gert-Jan die op onnavolgbare wijze zijn partij uit het vuur sleept. (3-2) Maar dan verliest Klaas ook na stukverlies met te geringe compensatie en ook door te weinig tijd. Dus is het de schone taak van Joris en mij als witspelers om de buit binnen te halen voor een 4-4 eindstand…
Maar ik kijk even bij Joris en die moet in een lopereindspel vechten voor maximaal een remise. En wat te zeggen van mijn partij: door het doen van 2 slechte zetten, waaronder de verzwakking g3? geeft mijn analyse-engine al -2 aan. Mijn tegenstander doet vooral goede zetten en op zet 37 is de waardering voor mijn gepruts in -7.5 uit te drukken…Alle pionnen zijn zwak, niets is gelukt en op die 37e zet kan zwart het met Txf3! definitief uit maken. Ik had die zet al gezien, maar kan de optie niet meer ontwijken. In toenemende tijdnood mist Bas deze kans en nadat hij te ijverig weer een ditmaal vergiftigd pionnetje heeft gesnoept, keert het tij volledig en val ik achterom binnen met mijn dame en later ook toren. Hij gaat bijna nog mat ondanks een doos vol pluspionnen,, maar eeuwig schaak is niet te vermijden en zo heb ik nog een halfje. Mijn tegenstander vertelt na afloop dat hij met schaken zou zijn gestopt als hij mat gezet zou zijn… Maar nu is hij toch de wat ambivalente cultheld, want hij brengt zijn team zo wel op 4½ punt.
Dan moet ik weg om de laatste trein nog te halen uit Enschede en ik zie nu dat Joris helaas het eindspel niet heeft gehouden: de nederlaag doet het ergste vrezen voor ons team: op naar de 1e klasse. tenzij Lonneker en Max Euwe met grote cijfers winnen van onze concurrenten en wij tegen het sterke ZSG zouden winnen in de slotronde op 8 mei bij Schaakstad Apeldoorn. Houdt moed! Er kan nog een koe komen…
Eric Kloppers
