Zutphen 1 (KNSB) verliest eerste wedstrijdpunten in Arnhem-Zuid
Nog een beetje confuus van mijn pensioen feest met de legendarische DJ O’ Willow de avond voor de match neem ik als invaller plaats aan bord 4 na het team op de foto te hebben gezet in de hal van het Olympus college dat is vormgegeven als een soort arena. Worden we voor de leeuwen gegooid? Ik neem mij voor het niet tactisch, maar super rechtlijnig aan te pakken vandaag. Klaas heeft ook deelgenomen en ik weet niet of hij nog net zo fris is als op de dansvloer met allemaal hits uit de periode 70-00…
Ons team (- uw reporter) kijkt gretig de lens in voor aanvang: vlnr Peter, Klaas, René, Mark, Joris, Jos en Roel: wat een mythische helden!
Het verslag is wat beknopt, omdat mijn partij wat lang duurt en omdat ik zo lekker achter het bord zit met een kopje thee…
De eerste ronde langs de borden is nog wel in orde: Klaas Hagendijk speelt op 1 met wit en hij pakt een Caro Kann actief aan met f4. Mark zet een Pirc neer met zwart, maar zijn ruimteverlies is licht verontrustend. Die kwalificatie is niet nodig bij Joris van Baaren: hij ontwikkelt zich met wit als een speer in een soort Schots en zijn opponent zet vooral met zijn dame. Joris zal deze partij vast gaan winnen.
Aan mijn bord bouw ik een Stonewall en mijn tegenstander komt met het thematische f3 en e4, maar dat werkt niet omdat ik al geen e-pion meer heb. Wat rest is heel veel ruil en gelijk een prachtig eindspel met een pion meer. Dat is nog slechts een technisch klusje, denk ik.
Roel komt met het Roel van Duijn gambiet, dat is lekker vertrouwd… Het staat wel wat vast allemaal. En op bord 6 zien we bij Peter Dupain met zwart een Siciliaan en het wordt scherp. Jos Landsheer zit in zijn bekende Schots en hij wint al snel een pion. En ook René Meijer zit in een Caro Kann op vertrouwd terrein.
De eerste beslissing valt bij Peter, die de stelling uit zijn hand ziet lopen. Ook bij Mark gaat het mis rondom een kwaliteit en dan is het al 2-0 en dan is onze ongeslagen status echt in gevaar. Het wordt erger als René ook verliest en dan is de hoop gevestigd op de borden die wel goed staan, zoals die van Klaas, Jos, Joris en mij.
Bij Roel wordt het een terechte remise, maar dat gebeurt ook bij Klaas, die weliswaar prima staat, maar te weinig tijd over heeft. Joris wint vervolgens wel, dat stond vanaf zet 15 al bijna vast. Maximaal is er nog een 4-4 haalbaar, maar dan weet ik na 78 zetten het eindspel niet te winnen, één tempo tekort… Echt knap verdedigd door mijn glunderende tegenstander. Tenslotte weet Jos op bekwame wijze te winnen en een kleine nederlaag is ons lot.
Dat betekent dat we voor het kampioenschap dat nog altijd in beeld is moeten winnen van concurrent SMB.
Eric Kloppers
